Dat een fusie nog steeds als een juk op de schouders van de werknemers drukt, kan men aflezen op heel wat gezichten van de werknemers van Mensura. Zeker als het management bij een aantal beslissingen het argument ‘geld’ het zwaarst laat doorwegen. Met als gevolg dat onder meer in de IT-afdeling verkeerde beslissingen werden genomen. Hierdoor zitten sommige werknemers al jaren opgezadeld met sputterende instrumenten. De preventieslagzin: “pas de werkplek aan de werknemer aan en niet de werknemer aan de werkplek” wordt duidelijk niet overal gevolgd. Dat werknemers met onaangepaste systemen toch de beste kwaliteit proberen te leveren en zich daarvoor in allerlei bochten wringen, wordt niet altijd naar waarde geschat door het management. Dat dit zijn weerslag heeft op het welzijn van de eigen werknemers is zo klaar als een klontje.

Het management ziet maar één oplossing voor de situatie. De productiviteit moet omhoog, iets waarmee de mandatarissen volledig kunnen instemmen. Daarom moet iedereen meer werken. Want, in de logica van het Mensura-management, “meer uren werken is minder stress, je kan werkload spreiden over meer uren”.

Men investeert wel in betere informatica-tools, maar de budgetten zijn beperkt. De facturatieflow is een zorgenkind. Nochtans is een correctie facturatie het begin van een rendabele onderneming.

Wat onze werknemers nog enige houvast geeft in de jarenlange fusiegolven is het arbeidsreglement. Een reglement dat tijdens een vorige fusie op een voor beide sociale partners bevredigende manier werd onderhandeld. Maar sinds enige tijd, als een splinter in het oog van het hogere management een voordurende irritatie veroorzaakt. Voor ons zijn de doorzichtige argumenten om weer eens aan het arbeidsreglement te sleutelen, de spreekwoordelijke druppel.

De sociale vrede, die volstrekt nodig is wil men zijn naam kunnen uitdragen en laten klinken als een klok in het landschap van de preventiediensten, is nog nooit op een zodanige unilaterale manier onder druk komen te staan. De maat is vol. Het personeel van Mensura zegt “er moet iets veranderen”. Wij willen eindelijk respect voor de arbeid die wij leveren in moeilijke omstandigheden.

Wordt vervolgd.

Johan Fobelets, secretaris LBC-NVK